Yazım Kuralları ve Noktalama İşaretleri

Türkçe

Konu özeti

Büyük harf: cümle başı, özel adlar, kurum ve kuruluş adları, belirli bir tarih bildiren gün ve ay adları, kitap-dergi-eser adları (TDK).
Bağlaç olan ki ayrı yazılır (demek ki, kaldı ki); kalıplaşmış belki, çünkü, hâlbuki, mademki, meğerki, oysaki, sanki bitişik yazılır.
Bağlaç olan de/da ayrı, bulunma durumu eki -de/-da bitişik yazılır; ekin yanlış yazımı anlamı değiştirir.
Soru eki mı/mi ayrı yazılır, önceki sözcüğün ünlüsüne uyar; ondan sonra gelen ekler bitişik yazılır (Verecek misin?).
Sayılar: metinde genellikle yazıyla; saat, para, ölçü, istatistik verilerinde rakamla; sıra sayıları ve Romen rakamı kullanımı.
Kısaltmalara ek getirilirken kısaltmanın okunuşu esas alınır (TBMM'nin, TDK'ye); kesme işareti özel adlara gelen çekim eklerini ayırır.
Düzeltme işareti anlam ayırt etmek ve ince okunuşu göstermek için kullanılır (hâlâ, kâr-kar, rüzgâr).
Noktalama: nokta, virgül, noktalı virgül, iki nokta, üç nokta, soru, ünlem, tırnak, kesme, yay ayraç, kısa ve uzun çizgi, eğik çizgi.
Noktalı virgül, ögeleri virgülle ayrılmış tür veya takımları ayırmak ve sıralı cümleleri bağlamak için kullanılır.
Birleşik sözcükler: anlam kayması veya ses düşmesi/türemesi olanlar bitişik yazılır.

1 set