Eğitim Yönetimi ve Denetimi

Yönetim, örgüt amaçlarını gerçekleştirmek için insan ve madde kaynaklarını eşgüdümlü biçimde kullanma sürecidir; eğitim yönetimi bu süreci eğitim örgütlerine uygular.
Klasik kuramlar arasında Taylor’ın bilimsel yönetimi, Fayol’un yönetim süreci yaklaşımı ve Weber’in bürokrasi modeli yer alır.
Fayol yönetimi planlama, örgütleme, emir-komuta, eşgüdümleme ve denetim süreçleriyle açıklamıştır; Gulick bu sınıflamayı POSDCORB kısaltmasıyla genişletmiştir.
Weber’in bürokrasisi iş bölümü, hiyerarşi, yazılı kurallar, kişisel olmayan ilişkiler ve liyakate dayalı kariyer üzerine kuruludur.
Neoklasik yaklaşım Hawthorne araştırmalarıyla insan ilişkilerine, informal gruplara ve çalışanın duygularına dikkat çekmiştir.
Modern yaklaşımlar örgütü çevresiyle etkileşim içindeki bir sistem olarak görür; durumsallık yaklaşımına göre her koşulda geçerli tek bir en iyi yönetim biçimi yoktur.
Katz’a göre yöneticinin teknik, insani ve kavramsal becerilere ihtiyacı vardır; kademe yükseldikçe kavramsal becerinin önemi artar.
Eğitim denetiminin temel amacı öğretimi ve öğrenmeyi geliştirmektir.
Klinik denetim; ön görüşme, sınıf içi gözlem, verilerin analizi ve son görüşme gibi aşamalarla öğretmenle iş birliği içinde yürütülür.